Wprowadzenie i cel: Lekarze radiolodzy często spotykają się z prośbami lekarzy klinicystów o ocenę położenia wkłuć centralnych i identyfikację potencjalnych powikłań, które mogą wystąpić podczas ich zakładania. Położenie wkłucia najczęściej jest oceniane bezpośrednio po jego założeniu w badaniu RTG przyłóżkowym klatki piersiowej. Kontrola radiologiczna położenia cewnika centralnego zaczyna się już na etapie wykonywania procedury. Badanie ultrasonograficzne nie służy jedynie lokalizacji naczynia, ale pozwala również na ocenę jego anatomii, drożności i sąsiadujących struktur. Wkłucia centralne są zakładane głównie u pacjentów ciężko chorych w celu ułatwienia monitorowania parametrów hemodynamicznych oraz podawania leków lub żywienia pozajelitowego. Cewniki te zazwyczaj wprowadza się do żyły szyjnej wewnętrznej lub podobojczykowej. Skrócony opis stanu wiedzy: Zakładanie wkłucia centralnego jest rutynową procedurą w warunkach szpitalnych. Współpraca lekarzy radiologów i lekarzy klinicystów jest kluczowa dla bezpieczeństwa pacjenta i pomyślnego przebiegu leczenia. Badaniem pierwszego rzutu umożliwiającym określenie położenia i ewentualnych powikłań związanych z wprowadzeniem cewnika centralnego jest badanie rentgenowskie. Streszczenie: Założenie centralnego cewnika żylnego jest procedurą polegającą na kaniulacji naczynia żylnego o szerokim świetle. Procedurę tę wykonuje się u pacjentów hospitalizowanych, wymagających długotrwałego podawania leków drogą dożylną, substancji o bardzo silnym działaniu - w tym amin katecholowych, preparatów o wysokiej osmolarności oraz drażniących naczynia krwionośne, takich jak preparaty do żywienia pozajelitowego czy chemioterapeutyki. Cewnik centralny pozwala na monitorowanie parametrów hemodynamicznych oraz może służyć jako śluza dla elektrody endokawitarnej, umożliwiając prowadzenie stymulacji elektrycznej mięśnia sercowego. Założenie wkłucia centralnego może wiązać się z wieloma powikłaniami takimi jak: odma opłucnowa, krwawienie, zbyt płytka, zbyt głęboka lub niewłaściwa lokalizacja cewnika. W związku z tym ocena radiologiczna położenia cewnika zlokalizowanego w żyle głównej górnej zanim zostanie on wykorzystany do podaży leków jest warunkiem bezpiecznego użytkowania centralnego dostępu naczyniowego.