Rola i zadania lekarza podstawowej opieki zdrowotnej w opiece nad pacjentami post COVID-19
Więcej
Ukryj
1
Katedra Medycyny Cyfrowej, Wdrożeń i Innowacji, Państwowy Instytut Medyczny MSWiA, Polska
2
Katedra i Zakład Medycyny Rodzinnej, Warszawski Uniwersytet Medyczny, Polska
3
Przychodnia Medycyny Rodzinnej, Państwowy Instytut Medyczny MSWiA, Polska
Data nadesłania: 25-06-2025
Data ostatniej rewizji: 10-09-2025
Data akceptacji: 08-10-2025
Data publikacji: 15-01-2026
Autor do korespondencji
Dorota Szydlarska
Katedra Medycyny Cyfrowej, Wdrożeń i Innowacji, Państwowy Instytut Medyczny MSWiA, Polska
Zeszyty Naukowe PIM MSWiA 2025;(1)
SŁOWA KLUCZOWE
DZIEDZINY
STRESZCZENIE
Wprowadzenie: Lekarze POZ odgrywają kluczową rolę w zarządzaniu dostępem pacjenta do opieki zdrowotnej. Pandemia COVID-19 zmieniła organizację dostępu do opieki zdrowotnej dając profesjonalistom POZ (lekarze, pielęgniarki, fizjoterapeuci) dodatkowe narzędzia komunikacji z pacjentem, w szczególności możliwości porozumiewania się na odległość (teleporady) zarówno poprzez komunikację werbalną, jak i video. Cel: Rola i zadania lekarza podstawowej opieki zdrowotnej w obliczu powstania nowej jednostki chorobowej. Materiał i metody: Dla pacjentów, którzy mieli wykazane kody po roku 2019 (a praktycznie od roku 2020) pobrano dodatkowo dane dotyczące płci, wieku od 2018r do 2024 w podziale na kolejne lata. Analizowany zbiór danych objął 68 926 osób, którym udzielano świadczeń zdrowotnych we wszystkich POZ MSWiA. Wyniki: Liczba pacjentów w poszczególnych jednostkach organizacyjnych, którzy po 2019/2020r mieli wykazane rozpoznania z zakresu, jest prezentowana w poniższej tabeli. Liczba pacjento-wizyt wykazuje stałą tendencję spadkową, z średnim tempem spadku o „-2,66%”. Dyskusja: Z uwagi na wykrycie nowej choroby pojawiła się konieczność zastosowania nowej nomenklatury. Definicje choroby i przypisanie kodu diagnostycznego są często asynchroniczne i iteracyjne. Pomimo stosunkowo wczesnego rozpoznania tego stanu, kody ICD-10 związane z COVID nie były używane w warunkach klinicznych aż do października 2021 r., obecnie ta grupa kodów może okazać się również niewystarczająca (biorąc pod uwagę zmienność fenotypową i ciężkością przebiegu choroby) dla oznaczania przypadków post-COVID. Wnioski: Biorąc pod uwagę możliwość różnorodnych powikłań generowanych przez daną jednostkę chorobową niezwykle ważne jest jej przypisanie do danego kodu, nie tylko z powodów statystycznych.